دامنه دارابکلا

حرف حق، در جغرافیای باطل معنی و مفهومی ندارد

آسیب شناسی عزاداران تکیه ی دارابکلا

آسیب شناسی عزاداران تکیه

به نام خدا. چیستی بحث : ابتدا از جسارت این آسیب شناسی ساده و روان و خودمانی ام از همه پوزش بطلبم. سپس به یادآورم که من به دسته های زنجیر زنان نقدی ندارم. آن عشق پاک را نمی شود با قلم مادی بررسی کرد. من مستقیم می روم درون تکیه و صاف و بی پوشش عزاداران را از سرعشق و احترام نقادی می کنم. نه نیت پاکشان را، که خود امام حسین (ع) از زیر سوال بردن عزادارانش سخت ناراحت خواهند شد.می روم روی غفلت هایی که شدیدا به آن دچار شده اند. من نه فقط امسال، بلکه همه سال مشاهده می کنم و حتی اجبارا به گوشم می رسد اینهایی ( البته نه همه شان بلکه تعدادی زیاد) که در تکیه نشسته اند، چه قبل از روضه آقا و چه پس از آن، این چیزها را هی تکرار می کنند. من به جای عزا داری، دارم خود عزاداران را استیضاح می کنم. تا شاید سال بعد از این حالت کاسته شود:

اَره چایی چِوه بو کانده. شخ شخ شخه ره هارش هارش. و چند تا لُغز و ناسزا که اینجا نمی شه گفت. امشوه سین زنی ره بد بخوندسه. اَه بلندگو چنده صدا دنه. ته باغ دله گوسفن دکته؟ خله نارنگی ها امسال شته بزوهه. گندم ره چنده بروتی؟ پیمون دوَسی؟ چن هکتار؟ بامشی هم دیگه گَل (موش) جِه هم ترسنه. هع اَه یاد تکیه قدیم به خیر قیلون و سیگار کشیمی. این تکیه تازه درس هاکاردنه درازه. نیه؟ اوف اوف اوف چنده طبل صدا کانده. امسال حج دیی؟چه خبر؟اره. موز خله قشنگ بیه. این منبر اتا کمه گتّه بوشت ووشه بهته بیه. امشو قشنگ روضه نخوندسه! نیه؟. این ریکا کیه اینجه نیشته؟ شروع کانه  جیک و پیک این ریکا ره در بیاردن. ته کُت رنگ بورده؟ چنده بخریهی؟ مه لینگ چِوه امسال پلندر  گنه؟ 3 کیلو غذا بخارده بیموهه تکیه دله اسا هی نالنه. یعه یعه ون سبیل ره! هارش. رنگ کانده؟ وه چه لاغر مغ مغو بیه؟ گمون کامبه قند دانه. نیَه؟ اره کود بیهتی؟ لِسَک دوا چی؟ اون پنجره ره واز هاکون بَمردمی گرمی جه شش تا کیک بیته قورت هداهه. حلوا ره بیار اینوری. هی. هی. هوی.حلوا ره بیار دیگه؟ باکّله پَته پس کو بیه؟ اینجه ره اینجه ره هارش. وه تا الان تکیه نیمویه. چی چی بیهه امسال بیموهه؟ هِره هره بوریم سره. خو مه ره گج  و کلافه هاکارده تازه ساعت 9 است. تازه مهم تر اینکه روی هر یک از جمله های نمونه ی بالا ساعت ها داد و بیداد هم می کنند. و قانع به خلاصه کردن هم نیستند. حتی فردا شب نیز همان را باز به یکی دیگه می گن. آنقدر می گن تا دو ماه مهم و الگو ساز محرم و صفر پایان پذیرد!

راستی بحث : حالا به نظر شما جای چه چیزهایی خالی ست؟ من چند تا را می شمارم. شما هم به این آسیب ها فکر کنین : سکوت عرفانی. حالت غم و اندوه منتهی به الهام. تفکرکردن. گوش دادن. یادداشت ذهنی حتی کتبی کردن. حلقه تبادل فکری کردن. دور آقای روضه خوان حلقه زدن و از او بهره بردن. کمی صبوری. مقدار زیاد شب زنده داری کردن در همان تکیه. اشک ریختن. حتی اگر نشد حالت تَباکی به خود گرفتن. در روایت تاکید شده بر مصایب حضرت سیدالشهداء تباکی کنید. یعنی شکل گریه گرفتن. درهای تکیه را فوری قفل نکردن. کمی خنده را کنترل کردن. هی پچ پچ پچ پچ نکردن. مودّبانه و آرام نشستن. ازخدا دور نشدن. ذکر الفاظی یا ذکر درونی داشتن .تلاش شدید برای کمتر حرفهای کم مایه زدن. کوشش برای حرف های حکیمانه گفتن. دراطراف عاشورا به صورت ذهنی و عینی ماندن. و در این قضیه گفت وگو کردن. و نیز کمتر هیاهو و داد و فریاد زدن. برای چای و نون خشک و قند و کیک و نذری ها نیم خیز نشدن. و نیز هر آنچه بالا گفته شد را از شئون خود در داخل تکیه دور ساختن. این نقدم نه از سر انتقام و عقده، بلکه فقط برای عقیده و غفلت زدایی از حیطه ی عزاداری و حفظ شئون تکیه و فصل عظیم عاشوراست. با نظراتتان به من یاری دهید. تشکر و پوزش از همه عزاداران و اعتذار از محضر ملکوتی حضرت امام حسین (ع). 9 .

  
ساعت ٦:٠٥ ‎ق.ظ جمعه ۱ آذر ۱۳٩٢
برچسب ها : مسائل محل