دامنه دارابکلا

حرف حق، در جغرافیای باطل معنی و مفهومی ندارد

لیف روح (22)

لیف روح بیست و دوم

در لیف روح بیست و دوم، به این پله صعود نماییم و باور کنیم که ترکیب اعتقاد با تردید، ذاتا ناپایدار است. آدمی باید در ایمان، تعبُّد کند. و تردید و شکّ بی جا، این وضع و حال را، از آدمی می رُباید. روح آدمی با اعتقادات دینی و تعبّدات شرعی از بربریّت و توحُّش بیرون می رود. هیچ اندیشیده اید که چرا اروپا، بی توجه به پیام حضرت مسیح (ع) و بی اعتناء به پاره ای از متالّهان و فیلسوفان مآل اندیش و درست کار خود، در طول 4 سال جنگ ویرانگر و هولناک در 69 سال پیش،(معروف به جنگ جهانی دوم) 50 میلیون انسان را به قتل و کشتار رساند؟ و خساراتی بس سنگین و غیر قابل فراموش شدن، در روی زمین و ذهن انسان به بار آورد؟ تمام این خوی و خصال ها، از بربریّت بشر ناشی می شود. که خوف از خدا را کنار نهاده و خائن به خود و ملت خود و دین خود و وجدان خود و خدای خود گردیده. و در یک کلمه، تردید ها را جایگزین اعتقادات راسخ خود نموده.

و لذاست با این خصال بدسگالش، تا می تواند از کشت و کشتار و شکار آدمی، واهمه ای در دل و تشویشی در عقلش ندارد. این انحطاط است یا انقلاب؟ این شکّ است یا یقین؟ این آدمیّت است یا سبُعیّت؟ این آزادی ست یا آوارگی؟ تا به حال کدام روح متعالی شده و قلب یقین یافته و روان رونق گرفته و وجدان خائف شده از محضر خداوند، جانِ انسان بی گناهی را، حتی انسان گناه کاری را به عبُث و بَخس و خَس، گرفته و خون رنگینش را بر کف بیابان ریخته؟ و حیاتش را تباه ساخته؟

کدام روح لیف زده  و پاک شده، گمان ها و شکّ ها و انکارها و تردیدها و زیر سوال بردن ها و سُخره گرفتن ها و بر همه چیز ایرادگرفتن ها را، به عناصر متعالی بخش آدمی، یعنی یقین به غیب و ایمان به آخرت و عشق به خداوند و اعتقاد به خبرهای انبیاء و تعبّد به شرعیات، معاوضه و معامله ی ننگین کرده؟ و وَهمیات به جای وحیّیات، بر دل و مُخ اش مُهر نهاده؟ حتی ایمانوئل کانت، فیلسوف بزرگ و قَدَر غرب، که بارها ندا داده، که ایمان با معرفت قابل جمع نیست؛ با فریادی رسا برای ماندن در صف عبودیت و میزانی از عشق به پروردگار عالم و نیز باقی و قرار یافتن در اعتقادات وَحیانی و فرار از شک و تردید و انکار های مُهلک گفته است : من لازم دیده ام شناخت را کنار بزنم تا برای ایمان جا باز کنم.

باور نماییم که کنار نهادن اعتقادات که بسی حکمت ها و اَسرار در آن نهفته و نهان است، و ما از کشف و فهم و درک آسان آن عاجزیم، انسان را از ظفر و فلاح و رستگاری، به بدترین وضع، به سوی ضرر و بلا و رسوایی می کشاند. مگر در همان سرآغاز سوره مبارکه بقره، یعنی آیات 2 تا 5 به جان و دل نسپُرده ایم که خدای رحمان تاکید نموده، مومنان و پروا پیشگان دارای 6 ویژگی اساسی اند؟

1- ایمان به غَیب. 2- اقامه ی نماز 3- اِنفاق رزق 4- ایمان به آنچه بر محمد رسول الله (ص) نازل شده یعنی تسلیم 5- باور به آنچه بر انبیای گذشته فرو آمده یعنی تصدیق 6- و نیز یقین آری یقین به آخرت و معاد یعنی بازگشت دوباره روح و جسم در قیامت. در همین شش وجه است، که بشر با بشارت قرآن، به هدایت می رسد. و نیز به فرموده ی حضرت حق تعالی ظفرمند می گردد. 77 .

  
ساعت ٦:۱۱ ‎ق.ظ سه‌شنبه ۱ بهمن ۱۳٩٢
برچسب ها : لیف روح