لیف روح

قلب؛ کانون حیات انسان

به نام خدا. شاید با نوشته های ویلیام چیتیک عرفان پژوه و ابن عربی شناسِ مشهور آمریکایی، شاگرد سیدجلال الدین آشتیانی، بدیع الزّمان فروزانفر و سیدجعفر شهیدی آشنایی داشته باشید، او کتابی دارد با عنوان «درآمدی بر تصوّف» ترجمۀ محمدرضا رجبی (انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب قم) که دربردارندۀ نکات برجسته ای ست.

ویلیام چیتیک عرفان پژوه و ابن عربی شناسِ مشهور آمریکایی

من توفیق داشتم این کتاب بسیارخواندنی را در سال 1386 مطالعه و نکته برداری کنم. دیشب در مراجعه به آن دفترم، نکاتی را بازمطالعه نمودم که در سلسله نوشته های لیف روح، به یکی از آن نکته های مهم معنوی، اشاره می کنم. باشد که برای خودآموزی مان مؤثّر و مفید واقع شود. زیرا انسان جُنبنده ای است که محتاج نکته گیری و نکته سنجی ست. من، لیف روح را هواشناسی دل می دانم:

«قلب در تعابیر قرآن، کانون حیات، آگاهی عقل و تصمیم گیری است. پیش از ذهن، قلب از آن مطّلع است و پیش از بدن نیز، قلب از آن آگاه است. به نظر پیامبر (ص)، ایمان نوری است که خداوند در قلب هر کس که بخواهد می تاباند.»

/ 0 نظر / 15 بازدید