سکته روباه شرمسار

 رساند و جالب اینکه با پاها و دهانش سعی کرد آنها را درگوشه‌ای جمع کرده و پنهان کند. روباه که توانسته بود لاشه مرغ‌ها را استتار کند با سرعت آنجا را ترک و محیط‌بان چنین تصور کرد که روباه باز سراغ لاشه مرغ‌ها خواهد آمد.

اصغر درخشان که بارها شنیده بود روباه‌ها باهوش هستند سراغ محل اختفای لاشه مرغ‌ها رفته و جای آنها را عوض می‌کند تا اگر روباه برگشت حرکات وی در جست‌وجوی محل تازه لاشه مرغ‌ها را ببیند! هنوز دقایقی نگذشته بود که این محیط‌بان می‌بیند روباه با خود چند روباه دیگر را نیز آورده تا آنها را میهمان غذایی کند که پنهان کرده بود. روباه‌ها همه جا را جست‌وجو می‌کنند اما لاشه مرغ‌ها را پیدا نمی‌کنند تا اینکه همه خسته شده و دور روباه اصلی حلقه می‌زنند. در اینجا بود که صحنه‌ای باورنکردنی رقم خورد، روباه اصلی که در مرکز حلقه همنوعانش ایستاده بود به چشم تک‌تک روباه‌ها نگاه کرد و ناگهان مانند یک لاشه و جسد روی زمین افتاد و بی‌حرکت ماند. روباه‌های دیگر جسد این روباه را ترک کردند و اصغر درخشان که حیرت‌زده بود خود را به روباه رساند. محیط‌بان پشیمان در این باره گفت: آنچه می‌دیدم باورکردنی نبود اگر با چشمان خودم نمی‌دیدم امکان نداشت بپذیرم. وقتی بالای سر روباه رسیدم دیدم واقعا مرده است. خیلی سریع سراغ دکتر تراکنه که دامپزشک منطقه شیداست، رفتم اما کار از کار گذشته بود؛ وقتی دامپزشک بالای سر روباه رسید، گفت روباه مرده است. وی افزود: جسد روباه جوان را برای کالبدشکافی به مرکز دامپزشکی بردیم و پس از این کار مشخص شد روباه بر اثر ایست قلبی جانش را از دست داده است. اصغر درخشان با ناراحتی و در حالی که با یادآوری آن لحظه بغض داشت، گفت: این روباه چون پیش دوستانش شرمسار شده بود سکته کرد. او به تنهایی لب به غذا نزده بود. من تنها می‌خواستم میزان هوش روباه را بررسی کنم و حالا می‌دانم این حیوان بامعرفت نیز بود و شرمساری نزد همنوعانش باعث سکته‌اش شد. "

/ 3 نظر / 154 بازدید
محمد عبدی

سلام واقعیت بسیار جالبی بود ما از دید خودمان می گوییم روباه مکاره اما در عالم خودشان تلاش برای بقاست و دارای عواطف خاص خودشان شخصا هم درس گرفتم و هم خیلی ناراحت شدم

یه دامنه خوان

سلام؛ خیلی سوزناگ بود؛ حیوانات بیشتر می فهمن؛ از شما جناب دامنه و آقای روزگار تشکر میکنم؛ منتظر نوشته های بعدی عبرت انگیزم؛ [گل]

میر حسین موسوی

سلام ما انسانها نکات زیادی و آموزنده ایی از امامان معصوم خود آموختیم. از امام حسن (ع) این مورد که وقتی امام به سگ غذا داد،سگ دم خود را به نشانه تشکر تکان داد،اما اصغر درخشان غذایی را که خود روباه پیدا کرد را نتنها غذا را از روباه دریغ کرد بلکه روباه را فرستاد گوشه قبرستان. باز هم صد رحمت به اصغر درخشان ،اما انسانهایی هستند که رحم به انسان هم نمی کنند. آموزنده بود جناب روزگار.